Apollo XVIII

Eindelijk zijn er foto’s gemaakt van de uitrustingsstukken die de Apollo astronauten hebben achtergelaten op de maan. Met dank aan de Lunar Reconnaissance Orbiter, die onlangs in een baan ging.

Natuurlijk was de Apollo hardware een van de eerste onderwerpen voor de krachtige camera van LRO. Het onderstel van een lander was nog nooit gefotografeerd. Zelfs Hubble was niet krachtig genoeg om deze spullen te kunnen ‘oplossen’, zoals dat heet.

Er zijn op aarde natuurlijk  mensen die hardnekkig beweren dat de Apollo landingen in scene zijn gezet. Deze types zoeken aandacht en worden in hun energiek maar onsamenhangend geneuzel niet gehinderd door een krachtig brein. Er zijn ook mensen die iets slimmer zijn en die voortdurend proberen om de samenzweringstheorie te ontkrachten.

Met deze foto’s zou het gezeur voorbij moeten zijn. Alhoewel, er is nog niet zo heel veel detail te zien. Iemand die het echt wil kan er nog gemakkelijk een draai aan geven. Misschien is het toch eens goed om stil te staan bij de manier waarop Buzz Aldrin met deze materie omgaat, als het hem even te veel wordt.

Morgen is het precies veertig jaar geleden dat Apollo 11 werd gelanceerd. Apollo 8 had al rondjes gedraaid om de maan, en Apollo 10 had zelfs de lander al uitgeprobeerd. Het moet voor de bemanning een kwelling zijn geweest om de afdaling af te breken. Maar ja, zo gaat dat. Walk before you can run. Na deze generale repetitie was er genoeg vertrouwen om het te gaan doen voor het echie.

Ik was zes toen ze vertrokken: Neil Armstrong (ik vond het opvallend dat hij dezelfde naam had als Louis), Buzz Aldrin (ik wist dat hij eigenlijk Edwin heette) en Michael Collins (ik had met hem te doen omdat ie boven moest blijven). Dat klinkt bijdehand voor een kind van zes, maar ik vermoed dat ik het meeste later heb opgepikt uit het boek dat ik cadeau kreeg: Landed on the Moon (mijn eerste kennismaking met de engelse taal, gelukkig was het rijk geïllustreerd).

Toch was ik me die zomer bewust van wat er aan de hand was, want ik wilde dat mijn ouders me zouden wakker maken om de landing op tv te kunnen zien. Ze hebben het geprobeerd maar het is helaas niet gelukt. Ik sliep gewoon door.

Nu krijg ik een herkansing en de hele wereld met mij. Als je de landing hebt gemist, nog niet geboren was, of het gewoon nog eens wilt zien, dan kun je terecht bij  John F. Kennedy Presidential Library and Museum. Het hele avontuur is te volgen in beeld, geluid en tweets op een speciale website. Ik zet alvast de wekker.

Swords to plough shares nog an toe, dit is een mooie toepassing van starwars techniek. Eindelijk weer eens een wapen waar de mens (mogelijk) beter van wordt. Malaria air defence!

Gezien op Telegraph.co.uk

Wij astronauten staan bekend als mannen die niet over één nacht ijs gaan. Maar de jongens en meisjes van Pepsi spannen de kroon.

Het nieuwe logo van onze geliefde frisdrankfabrikant blijkt logisch voort te vloeien uit de geschiedenis van de mens, zijn cultuur, zijn planeet, ja zelfs de algemene relativiteit!

Mensen die dit soort betekenisloze bullshit uit hun pen krijgen zijn tot alles in staat.

Pepsi? Bah.

Link at Gawker