Apollo XVIII

Vanochtend gehoord op het ijs:    ’Daar is het veilig , want daar schaatsen andere mensen’.

Het blijft toch fascinerend, hoe mensen hun eigen gedrag laten afhangen van dat van de groep, in het diepst een kuddedier. Op z’n beste kun je zeggen dat er daar nog niemand doorheen gezakt is, maar veilig?  Ongeloofelijk dat als mensen iets willen (schaatsen, winst maken) het denken ophoudt en men het gedrag laat afhangen of andere mensen nog niet door het ijs gezakt zijn. Zo wordt het natuurlijk niets met de calculerende burger. Als iedereen bij het minste verlangen stopt met nadenken, en dingen doet omdat andere het ook doen, tja, dan zijn we natuurlijk alleen maar overgeleverd aan instincten. ‘The whole purpose of an education is t0 learn people to think for themselves’, zei Robin Williams al eens in een mooie film. ’I don’t believe, ik know’ citeer ik Carl Jung.

Is het met al die Icesave en DSB ellende ook niet zo begonnen, daar is het veilig, want daar hebben andere mensen ook al hun geld staan/een hypotheek. Die Ijslanders weten toch wat ze doen, dat zijn solide types, bovendien schaatsen daar andere mensen. Die Dirk is toch zo’n aardige man, en hij draagt nog geitenharen sokken ook, en bovendien, hij sponsort een schaatsploeg.

Een kuddedier heeft niet veel reputatie nodig om zich te laten belazeren, die wil gewoon schaatsen waar het veilig is, en het is veilig waar andere mensen schaatsen.

B52's, ook een merk

Vandaag werd bekend dat Barak Obama, al na 9 maanden presidentschap de Nobelprijs voor de vrede krijgt toegekend.

Opmerkelijk, voor het eerst wordt een visie, en niet een werkelijke prestatie beloond, vernieuwend.

Wat is de waarde van zo’n Nobelprijs, voor mij persoonlijk is deze sinds 1973 niet veel meer waard (inderdaad, ik was al jong politiek bewust, bij ons in de gang hing een poster van Che als icoon aan de muur). In 1973 kreeg Henry Kissinger deze prijs, weliswaar samen met de Noord-Vietnamese onderhandelaar Le Duc Tho, die weigerde, want er was nog geen vrede. Jarenlang werd bijna elk TV journaal voorzien van beelden van de Vietnam oorlog, het werd de eerste oorlog die ik bewust meemaakte, en waarover we geschiedenisles kregen, terwijl hij daar ver weg dagelijks slachtoffers maakte.

Hoewel Alfred Nobel een Zweed was, wordt de Nobel prijs voor de vrede door de Noren toegekend.  Jaren geleden kreeg ik in een Noorse hut een stevig meningsverschil met een oudere Noor over het drugsbeleid in Nederland, ik geef toe, hij had iets gedronken, ik niet (want ik vond de drank te duur). Toen het onaangenaam werd ging ik voor de knock out, en voegde hem toe, wie ben jij om mij de les te lezen, terwijl jullie die Nobelprijs voor de vrede hebben toegekend aan Kissinger. De Noor ging inderdaad Knock out, en ik verliet het gezellige haardvuur, vol boosheid, over wat deze spindoctor, deze intrigant van de imperialisten jaren later nog voor elkaar kreeg.

Enkele jaren geleden zijn er transcripties van de tapes die Nixon die jaren maakte vrijgegeven. het schijnt dat Nixon in een dronken bui (weer die drank) een keer riep, ‘let’s drop the big one on those North Vietnamese’, waarop je Kissinger ergens in een hoek (stereo) hoort prevelen dat dit nou niet bepaald de oplossing is voor deze oorlog, en Nixon hem afblaft met ‘for god’s sake, Henry, think big !’. Zou Henry toen al bezig gewest zijn met die Nobelprijs ?

O het is gewoon een marketing concept, dat Twitter,  ja sorry, ik voel me zo stom. (zie ook mijn eerdere posting)

In mijn oneindige naiviteit leek het voor mij of Twitter een op een zolderkamertje gestarte jongensdroom was, maar nu blijkt dat we gaan cashen, zie onderstaande bericht uit de New York .

Twitter, the fashionable microblogging service, is set to close a round of financing of around $100 million that values the three-and-a-half-year-old start-up at $1 billion, according to a person briefed on the company’s plans.

Toch wel knap om een merk zo op te bouwen, voor de mensen, door de mensen, van de mensen, en ik ga er met de poet van door. Uiteindelijk is het dus allen een merk, en meer niet.

Paul de Leeuw heeft aangekondigd te gaan afslanken, hij bedoelt zijn bedrijf en zijn Twittergedrag, begrijp me niet verkeerd. Dus dat maakt het merk weer iets minder waard. Is dit een trend ?

Tja, uiteindelijk is ook Twitter: ‘Opium van het volk’.

Het balkje zit er niet echt hoor, dat is later toegevoegd

Onlangs de nieuwe campagne van Transavia.com gezien, waarin een gezellig en humorvol merk wordt geschetst. Vrolijke boel hoor bij deze lolbroeken onder charters.

Nu blijkt hoe de merkbeloften van Transavia doorwerken in het personeel, want zoals we allen weten, naast het product maken mennsen het merk.

Transavia bleek al jaren een oud Argentijns piloot als medewerker te hebben die ook achter de knuppel zat ten tijde van de beroemde  doodsvluchten onder het Generaals regime.

Het schijnt dat deze man geen enkel geheim maakte van zijn toch op z’n zachts gezegd bizarre CV. Hoe gaat zo iets, bij een wat ruwe landing zeg je door de intercom, ’sorry passagiers, maar ik ben niet gewend om ook weer te landen met zoveel mensen aan boord’ ?

De gewoonte om tegenstanders van het regime te drogeren, en dan in half ontwakende toestand boven de oceaan naar buiten te gooien is toch wel een geweldig idee. De slachtoffers waren zich tijdens de vlucht ten volle bewust van het naderende einde. je kunt als dwaze moeder nog eeuwig rondjes lopen over en plein, zoiets verzin je niet.

Eigenlijk verbaast het niets, het Argentijnse volk en het Nederlandse Volk zijn nu eenmaal innig verbonden door die ene avond van 25 juni 1978, toen ons nationale team nadat een deel van nadenkend Nederland hen gevraagd had niet te gaan, uiteindelijk nog bijna won in een kolkend stadion.

Zelfs onze toekomstige koning is innig versmolten met een Argentijnse, dus waar anders vindt een dergelijk piloot nog emplooi, bij Transavia.com toch.

we moeten ons toch eens gaan afvragen of we wel de goede merkmanager hebben in ons land, want overal ter wereld het vingertje opsteken, maar vervolgens iets heel anders doen, dat gaat toch en keer opvallen.

Met een gemiddeld gezin dat inmiddels 3 nintendo DS spelcomputers in huis heeft is een overwerkte huisvader elke avond druk met het bijhouden van de nieuwste releases voor dit wonderapparaat. Werden wij in de jaren 70 op de achterbank al na enkele uren stripboeken onuitstaanbaar, nu rij je met een mengvorm van Nintendo Ds en portable DVD speler rustig overdag van Zuid-Frankrijk terug naar huis, zonder 1 onvertogen woord.

En nu valt mijn oog dan op de nieuwe release:  Oktoberfest -the Game (nog niet eens ‘das spiel). Nog zonder het maar ingekeken te hebben slaat mijn fantasie volledig op hol. Immers als streng bewaakt concept onweerstaanbaar en een sterk merk, met lange tafels waar literpullen bier gedronken worden, door mensen in traditionele kledij, voor de jongens Lederhosen met een loden jasje er boven, en dan voor de vrouwen, en zeker die krachtpatsters die het bier serveren, de traditionele Dirndl, fantastisch.

Ik ben reuze benieuwd waar dit spel uit bestaat en hoe het werkt, maar mijn fantasie werkt al op volle toeren, als Oktoberfets  - the game mogelijk is, wat ligt dan nog meer in het verschiet : Alleen al voor Nederland zijn de mogelijkheden onuitputtelijk.

Braderie – the game, Koninginnedag – the Game, Prinsjesdag – the Game, 2e kerstdag – the game, Bevrijdingsdag  - the game, Carnaval  - the game enz enz.

Het schijnt dat Nintendo voor de Wii nu een controler heeft ontwikkeld in de vorm van een bierpul die je echt leeg kunt drinken.