O het is gewoon een marketing concept, dat Twitter,  ja sorry, ik voel me zo stom. (zie ook mijn eerdere posting)

In mijn oneindige naiviteit leek het voor mij of Twitter een op een zolderkamertje gestarte jongensdroom was, maar nu blijkt dat we gaan cashen, zie onderstaande bericht uit de New York .

Twitter, the fashionable microblogging service, is set to close a round of financing of around $100 million that values the three-and-a-half-year-old start-up at $1 billion, according to a person briefed on the company’s plans.

Toch wel knap om een merk zo op te bouwen, voor de mensen, door de mensen, van de mensen, en ik ga er met de poet van door. Uiteindelijk is het dus allen een merk, en meer niet.

Paul de Leeuw heeft aangekondigd te gaan afslanken, hij bedoelt zijn bedrijf en zijn Twittergedrag, begrijp me niet verkeerd. Dus dat maakt het merk weer iets minder waard. Is dit een trend ?

Tja, uiteindelijk is ook Twitter: ‘Opium van het volk’.

Twitter zet deur open voor adverteerders.

Twitter geeft aan dat het de inkomsten hard nodig heeft om de diensten kosteloos te houden voor de gebruiker.

Dat is nou precies het zelfde argument als de traditionele media gebruiken, dus zo nieuw is het allemaal niet. Waar die kosten dan uit bestaan is voor mij niet duidelijk, dat kan toch nooit veel zijn denk ik als leek, of wordt er gemoderate door nijvere jongens en meisjes in silicon valley. Dat zou nog eens wat zijn, user generated content met een filter. Wellicht kunnen we dat ook naar China uitbesteden, gaan de kosten gelijk omlaag.

Ik ben benieuwd hoe lang Twitter het volhoudt, zoals je merkt ben ik niet zo’n fan. Ik vind het uiterst hinderlijk dat gepriegel op die mobiele toestellen terwijl ik een prachtige presentatie sta te geven.  Ik ben helemaal niet geinteresseerd in het op de hoogte houden van mensen van mijn gangen. In de jaren 70 deden mijn ouders om precies dezelfde reden niet mee met de volkstelling en gebruik ik geen bonuskaart of Airmiles pas, betaal ik altijd met ‘live’ geld dat ik een keer per jaar pin en in een schoenendoos bewaar in de ……..

O jee, ik liet me geloof ik een beetje gaan. Kortom, Twitter bedenk een iets origineels om die miljoenen binnen te slepen, verkopen aan Microsoft is dat niet wat ??

Met een gemiddeld gezin dat inmiddels 3 nintendo DS spelcomputers in huis heeft is een overwerkte huisvader elke avond druk met het bijhouden van de nieuwste releases voor dit wonderapparaat. Werden wij in de jaren 70 op de achterbank al na enkele uren stripboeken onuitstaanbaar, nu rij je met een mengvorm van Nintendo Ds en portable DVD speler rustig overdag van Zuid-Frankrijk terug naar huis, zonder 1 onvertogen woord.

En nu valt mijn oog dan op de nieuwe release:  Oktoberfest -the Game (nog niet eens ‘das spiel). Nog zonder het maar ingekeken te hebben slaat mijn fantasie volledig op hol. Immers als streng bewaakt concept onweerstaanbaar en een sterk merk, met lange tafels waar literpullen bier gedronken worden, door mensen in traditionele kledij, voor de jongens Lederhosen met een loden jasje er boven, en dan voor de vrouwen, en zeker die krachtpatsters die het bier serveren, de traditionele Dirndl, fantastisch.

Ik ben reuze benieuwd waar dit spel uit bestaat en hoe het werkt, maar mijn fantasie werkt al op volle toeren, als Oktoberfets  - the game mogelijk is, wat ligt dan nog meer in het verschiet : Alleen al voor Nederland zijn de mogelijkheden onuitputtelijk.

Braderie – the game, Koninginnedag – the Game, Prinsjesdag – the Game, 2e kerstdag – the game, Bevrijdingsdag  - the game, Carnaval  - the game enz enz.

Het schijnt dat Nintendo voor de Wii nu een controler heeft ontwikkeld in de vorm van een bierpul die je echt leeg kunt drinken.

Morgen is het precies veertig jaar geleden dat Apollo 11 werd gelanceerd. Apollo 8 had al rondjes gedraaid om de maan, en Apollo 10 had zelfs de lander al uitgeprobeerd. Het moet voor de bemanning een kwelling zijn geweest om de afdaling af te breken. Maar ja, zo gaat dat. Walk before you can run. Na deze generale repetitie was er genoeg vertrouwen om het te gaan doen voor het echie.

Ik was zes toen ze vertrokken: Neil Armstrong (ik vond het opvallend dat hij dezelfde naam had als Louis), Buzz Aldrin (ik wist dat hij eigenlijk Edwin heette) en Michael Collins (ik had met hem te doen omdat ie boven moest blijven). Dat klinkt bijdehand voor een kind van zes, maar ik vermoed dat ik het meeste later heb opgepikt uit het boek dat ik cadeau kreeg: Landed on the Moon (mijn eerste kennismaking met de engelse taal, gelukkig was het rijk geïllustreerd).

Toch was ik me die zomer bewust van wat er aan de hand was, want ik wilde dat mijn ouders me zouden wakker maken om de landing op tv te kunnen zien. Ze hebben het geprobeerd maar het is helaas niet gelukt. Ik sliep gewoon door.

Nu krijg ik een herkansing en de hele wereld met mij. Als je de landing hebt gemist, nog niet geboren was, of het gewoon nog eens wilt zien, dan kun je terecht bij  John F. Kennedy Presidential Library and Museum. Het hele avontuur is te volgen in beeld, geluid en tweets op een speciale website. Ik zet alvast de wekker.

Begin 2007 heb ik een keer het volgende A4tje volgeklad met betrekking tot de herstart van nrc-next. Maar het is eigenlijk een algemeen verhaal geworden die net zo goed voor Andere organisaties geldt en ik graag met jullie deel.

Niet zo lang geleden hadden te maken met een gemonopoliseerde informatieverschaffing. We waren geabboneerd op 1 krant en keken het nieuws op 1 zender: de NOS.

Maar liberalisering van de TV en door de nieuwe media, met name internet, zijn we in staat gesteld onze informatie te toetsen. Door deze mogelijkheden hebben we begrepen dat alle informatie subjectief is en dat het heel moeilijk uit te vinden is wat “waar” is.

Hierin speelt vertrouwen een zeer belangrijke factor. Dit geldt voor persoonlijke relaties maar ook voor organisaties en personen. Niet alleen maar op zakelijk niveau maar juist ook persoonlijk.
Het gaat niet meer om geinformeerd te zijn maar verbonden zijn met juiste (vertrouwenswaardige) kanalen.

Hoe zorg je ervoor dat mensen zich aan jou willen verbinden?

• selectie van informatie
• manier van verslaggeving (persoonsgebonden)
• vormgeving van de informatie
• interactie tussen gever en nemer
• het vervagen van de grens tussen gever en nemer

Nieuwe ontwikkelingen bieden kansen om een persoonlijke relatie te ontwikkelen

• bron van kennis binnen je expertise
• personificeren van de informatie
• meer mogelijkheden om die kennis ongelimiteerd aan te bieden
• gebruiker kan zelf filteren voor de voor hem/haar relevante informatie
• monitoren wat de gebruiker wil en op maat aanbieden van informatie
• gebruiker voelt zich thuis
• gebruiker de mogelijkheid geven andere relevante informatie van derden tevens te aggregeren
• door je te richten op je expertise zal je vertrouwen krijgen in je relevantie.
• deze persoon zal dat uitdragen binnen zijn gemeenschap.
• andere organisaties de mogelijkheid geven nm informatie op te nemen in hun site met duidelijke bronvermelding (zoals bijvoorbeeld het KNMI dat voor het weer doet)
• verzamelen van informatie over onze gebruikers individueel en deze beter faciliteren binnen zijn behoefte en aan de periferie daarvan.
• je gebruiker faciliteren om zichzelf en onderling te organiseren door groepen te kunnen vormen met andere gebruikers.

De geinformeerde mens.
Door de enorme groei aan informatie heeft de geinformeerde mens meer dan ooit een behoefte aan filtering. Deze rol wordt op dit moment vooral opgepakt door nieuw ontwikkelde bedrijven deze hebben geen bagage om te verliezen, terwijl dit een uitgelezen kans is zich hierin te profileren als gerenomeerde organisatie.
Daarvoor moeten organisaties eerst ontsnappen aan een aantal vastgeroeste gewoontes, knowhow, handelswijze, netwerken en vormen van informatievoorziening. Adeptatie is de enige vorm van overleven en juist dat is één van de moeilijkste processen. Een organisatie is een organisme met een bepaalde evolutionaire groei waarbij zich van rups tot vlinder ontpoppen een hele moeilijke is. Het is dan ook een bekend gegeven dat organisaties van een bepaalde leeftijd en groet statistich gezien meer kans hebben om ten onder te gaan aan veranderingen van de markt.

Maar juist grote organisaties hebben grote voordelen. Ze hebben het vertrouwen al opgebouwd, zijn vaak katitaal krachtig en hebben experts die weten hoe de markt en informatievoorziening functioneerd en op hun beurt een voorspellend vermogen hebben ontwikkeld en zich kunnnen richten op datgene wat er straks van ze gevraagd gaat worden. Nu is het zaak om als organisatie ernaar te luisteren ipv de kop in het zand steken en hopen dat de storm overwaaid, iets wat het zelden doet.

De geinformeeerde mens en het world wide web

Voor waarheidsvinding gebruikt de mens al volop internet. Je concurenten / cocollega’s zijn niet verder dan een klik van je verwijderd. Hoe zorg je ervoor dat deze, voor jouw belangrijke, mensen van informatie voorziet? Zorgen dat je zoveel mogelijk aansluit op hun persoonlijke manier van informatievergaring. Zijn waar de mensen zijn en zijn waar je relevant bent. Als organisaties uit het zelf gereeerde isolement treden en begrijpen dat door “het web in het klein” je je lezende bezoeker te verliest. Omhels het world wide web en ga uitvoerig werken met hyperlinking (hierbij goed kijkend naar de handelswijze van blogs) naar zowel de bronnen als externe verdiepende informatie. Niemand kan met de huidige vorm van informatie volledig zijn. En hoeft dat ook niet meer. Verwijzen naar een ander is geen zwakte juist een vorm van kracht. Hierdoor profileer je je als een startpunt / een vertrekpunt naar verdieping en bied je mensen houvast en structuur en tevens de kans zelf te bepalen hoe diep ze willen gaan.

nieuws = informatie = dynamisch = organisch = dialoog
Ga de dialoog aan als het van waarde is. Geef de mogelijkheid tot dialoog. Presenteer je niet als DE informatiebrenger maar als EEN informatiebrenger met inhoudelijke bagage en een goed netwerk naar andere interesante relevante informatie.