Hoezo ’solidariteit tussen de generaties’ ?
Vandaag beslist het kabinet om de AOW en pensioenen in 2 fases op te trekken naar 67. Het valt mee met de tegenstand, ikzelf denk eerder dat het voor de maatschappij een uitdaging wordt om mensen tot hun 67 zinvol, uitdagend en productief werk te bieden, de track record is wat dat aangaat niet bepaald overtuigend.
Toch is het opvallend dat eigenlijk maar 1 generatie het paradijs op aarde werkelijk heeft bereikt, de Baby Boomers. Ruwweg geboren tussen 1943 en 1960 zijn zij de genen die lang hebben gestudeerd, de beste salarissen hadden en er nu goudgerand het eerste met hun campers vandoor gaan of overwinteren in hun huisje in Frankrijk.
Als ik het goed beschouw behoorden zowel mijn ouders als mijn zus en ik niet tot die genaratie, en het begint toch wel te irriteren dat zij besluiten om eindstreep te verleggen.
De eerste keer dat ik bewust met deze generatie werd geconfronteerd was tijdens een korte vakantie met een groep in Belgie, samen met mijn Vader. Bij het kampvuur kwam opleiding ter sprake en een van de deelnemers, wiens welvaart niet onderdeed voor die van ons, vertelde monter, dat hij 13e jaars Sterrenkunde aan de UVA was. Ik zie nog de malende kaken van mijn vader vertragen, en zijn wenkbrauwen ineens een wat scherpere V vorm maken. Hij had zich door avondstudie opgewerkt, en was er niet gezelliger van geworden, en nu betaalde hij voor mensen die 13 jaar aan een hobby werkten, het bleef nog lang onrustig bij het kampvuur.
Ik ging zelf een HBO opleiding leraar doen, de studieduur was inmiddels tot 5 jaar bekort door minister Deetman, zelf een Baby Boomer. In mijn derde jaar sloten vakbonden en werkgevers het zogenaamde nahos accoord dat regelde dat oudere leraren aan het werk bleven ten kostte van jonge. Ik heb dientengevolge nooit in het onderwijs gewerkt, en kan slechts glimlachen bij het naderen gat in het onderwijs. vader en moeders, u moet bij Wiegel en Van Agt zijn, de puinruimers.
Een aantal jaren geleden flikte mijn werkgever ook een kunstje waardoor ik nu in een andere schaal zit dan een groot gedeelte van de collega’s, ik begon een patroon te herkennen, en nu dus flikken die Baby Boomers het weer. De generaties voor hen liggen te dementeren in slechte verzorgingstehuizen, waar zij als bestuurders 6 ton of meer moeten verdienen, ondertussen het milieu verpest, en nu dus voor de generatie na hen de deur sluiten.
Ik vind die pil van Drion een steeds beter idee worden, niet voor mezelf hoor. Wat zij John Lydon van de Sex Pistols ook weer, ‘ever had the feeling you’ve been cheated’ ?
nabije stelsels
5 reacties »
Tweetbacks
Trackbacks
RSS feed for comments on this post. TrackBack URL
Tja Wieger, die baby boomers hebben duidelijk geluk gehad. Ze hebben niet alleen economische voorspoed gekend, maar ook vrede en vrijheid.
Nu mogen we zelf ook niet klagen, want we hebben dicht bij het vuur gezeten en de aftakeling gaat langzaam. Maar hoe moet het met de kinderen van nu? Zullen ze balen of zullen ze – als het gezeur van de ouwe post baby boomers is verstomd – niet beter weten?
Een ding is zeker. Als het zo door gaat dan moeten wij werken tot we 150 zijn. En in dat geval zijn ze nog niet van ons af!
De baby boomers hebben geluk gehad? Ik weet het niet. Ze zijn uit de pure armoe opgeklommen naar ongekende welvaart. Welvaart die gebaseerd was op de wederopbouw. En die bouw was bouwen en groeien ten koste van alles. Daar werd, ondanks dat de kennis reeds aanwezig was, expliciet niet gekozen voor het milieu of duurzaamheid. Met zijn allen de schouders er onder en dat hebben ze gedaan. Dat vind ik super. Helemaal te gek. Een prestatie van formaat.
Dit was een duidelijke korte termijn visie die jammer genoeg ver voorbij zijn houdbaarheidsdatum in stand is gehouden. En als er iets verwijtbaar is dan is dat het. En daar hebben ook alle opeenvolgende generaties van geprofiteerd. En laten we wel wezen als we zo doorgaan met leven halen we als mensheid niet eens de pensioen gerechtigde leeftijd.
Er zijn grotere uitdagingen dan niet 2 jaar langer te hoeven doorwerken. Laat de SP (die zich in dit onderwerp duidelijk weer eens profileert als populistische nee partij) zich daar eens over buigen.
(reacties op bovenstaand schrijven zijn zeer welkom)
Wellicht moet ik mijn medeastronaut Erik er nog even aan heroinneren dat de generatie babyboomer waar hier sprake van is, niet de mensen zijn die dit land hebben opgebouwd na de oorlog.
De mensen die geboren zijn tussen (grofweg) 1945 en 1955 worden doorgaans aangeduid als Babyboomers. Deze generatie heeft een aantal gemeenschappelijke ervaringen. Ze maakte kennis met de stijgende naoorlogse welvaart, en ging studeren in de woelige periode tussen 1965 en 1975.
Ik weet wel dat deze babyboomers zich gepositioneerd hebben als de genen die al dit moois voor elkaar hebben gebokst, maar dat is , net als vele andere verhalen van deze generatie, toch een misvatting.
Als voorbeeld, Hans wiegel positioneert zich ook voortdurend als een succesvol politicus die na Den Uyl door bezuinigen het land heeft gerd, terwijl de cijfers angeven dat er geen kabinet zo slecht voor dit land is geweest als het kabinet waar hij minister was. De huidige problemen in het onderwijs zijn direct terug te voeren naar zijn beleid.
Wat Erik schrijft, daar zit iets in. Er zijn veel grotere problemen op deze planeet dan de pensioenleeftijd. En dan heb ik het natuurlijk niet over de klimaathysterie.
Volgens mij is heel den Haag even slecht bezig. Zelfs duurzaamheid wordt een cynische marketing strategie. Als de schoorstenen maar blijven roken – morgen nog harder dan vandaag – anders gaat het niet goed. Dat snapt u toch ook wel, meneer?
Ik zou liever zien dat alle partijen eens gaan nadenken over waar we eigenlijk mee bezig zijn. Jammer dat de SP er niet mee begint. Maar al met al mogen ze van mij verzet bieden tegen de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd. Dat gaat tenminste nog ergens over.
Wat Wieger schrijft, daar zit ook iets in. De heilzame bezuinigingen waar Hans Wiegel mee begon zijn nog steeds niet afgelopen. Het is een vast thema in de politiek geworden, al (bijna) zo lang als ik me kan herinneren.
Waarom is het nooit eens afgelopen met die bezuinigingen? Al sinds de tijd van Wiegel moet de overheid bijpassen om economisch wanbeleid mogelijk te maken. We hebben vorig jaar zelfs moeten toestaan dat onze schatkist grootschalig werd geplunderd om de banken overeind te houden. Logisch dat er weer bezuinigd moet worden.
Zoals gezegd, ik kan me zelf nog vaag herinneren dat het allemaal begon, eind jaren zeventig. Maar de baby boomers moeten die omwenteling heel bewust hebben meegemaakt. Ze hebben bij mijn weten niet echt geprobeerd om het tij te keren. Integendeel, de meesten hebben er vrolijk aan meegedaan. En nu hangen ze, terwijl het instorten begint, de snikkel in de champagne.
Peace, man.