Apollo XVIII

Niet dat ik iets specifiek met auto’s of zelfs met het merk Porsche heb, maar ik werd wel gegrepen door onderstaande berichtje:

‘Daarnaast weet Warburton dat Volkswagen nu al de Cayenne produceert en die voor €22.000 per wagen verkoopt aan Porsche. De sportwagenfabrikant verkoopt ze vervolgens weer voor minimaal een kleine €90.000 aan de consument.’

Dat is nog eens informatie zeg. even de historische context. De eerste VW kever werd in opdracht van Dhr A. Hitler, te Berlijn, ontwikkeld door Dr Ferdinand Porsche, en de eerste Porsches na de oorlog waren ook veredelde VW kevers met een andere carrosserie. Dan blijkt dat de grootste en proleterigste hedendaagse Porsche nog steeds een Volkswagen te zijn, waar Porsche alleen een logo schildje op  de motorkap plakt. Duur schildje is dat.

Toch nog gerechtigheid, in haar poging VW over te nemen heeft Porsche per ongeluk 14 miljard euro schuld opgebouwd en wordt zijzelf waarschijnlijk overgenomen door VW. Dit jaar wordt een verlies van 4 miljard euro genoteerd, de topman van Porsche heeft inmiddels het pand verlaten.

Ik heb gelijk eens opgezocht hoe het met mijn auto zit Mijn Magna Astra 1.6 station  kostte een jaar geleden toen het nog een Opel was net zoveel als VW voor die cayenne krijgt. Goed voor mijn ego is dat het onderstel van mijn auto hetzelfde is al van de Koenigsegg 9-3, die enkele weken nog gewoon Saab 9-3 heette.

Brands, you can’t live with them, you can’t live without them.

Morgen is het precies veertig jaar geleden dat Apollo 11 werd gelanceerd. Apollo 8 had al rondjes gedraaid om de maan, en Apollo 10 had zelfs de lander al uitgeprobeerd. Het moet voor de bemanning een kwelling zijn geweest om de afdaling af te breken. Maar ja, zo gaat dat. Walk before you can run. Na deze generale repetitie was er genoeg vertrouwen om het te gaan doen voor het echie.

Ik was zes toen ze vertrokken: Neil Armstrong (ik vond het opvallend dat hij dezelfde naam had als Louis), Buzz Aldrin (ik wist dat hij eigenlijk Edwin heette) en Michael Collins (ik had met hem te doen omdat ie boven moest blijven). Dat klinkt bijdehand voor een kind van zes, maar ik vermoed dat ik het meeste later heb opgepikt uit het boek dat ik cadeau kreeg: Landed on the Moon (mijn eerste kennismaking met de engelse taal, gelukkig was het rijk geïllustreerd).

Toch was ik me die zomer bewust van wat er aan de hand was, want ik wilde dat mijn ouders me zouden wakker maken om de landing op tv te kunnen zien. Ze hebben het geprobeerd maar het is helaas niet gelukt. Ik sliep gewoon door.

Nu krijg ik een herkansing en de hele wereld met mij. Als je de landing hebt gemist, nog niet geboren was, of het gewoon nog eens wilt zien, dan kun je terecht bij  John F. Kennedy Presidential Library and Museum. Het hele avontuur is te volgen in beeld, geluid en tweets op een speciale website. Ik zet alvast de wekker.

Ik worstel al mijn gehele leven met het begrip ‘vriend’.

Ook nu weer, nu er hier discussie ontstond over de ‘tell a friend’ button op een webside.

Misschien is het te overwegen om die knop anders te noemen, ik doe een voorschot:

Tell someone i vaguely know

Tell someone i met

Tell someone i like

Tell someone who calls himself my friend

Tell an enemy

Dr Spock (Leonard Nemoy) zou zeggen:

‘mmm friendship, sounds illogical, define friendship ? ‘, om na uitleg te zeggen

‘ frienship Jim, but not as we know it’.

2 oude merken waar ik mee in aanraking kwam afgelopen dagen.

Onze oude NS, de inmiddels semi geprivatiseerde Nederlandse Spoorwegen, wat minder in het nieuws de laatste tijd maar gisteren toch weer 200 miljoen bijgestort om de vertragingen tegen te gaan, de symptoombestrijding van op tijd vertekken en dan buiten het station wachten zoals een aantal jaren geleden bleek wordt weer losgelaten, want er wordt nu ook gelet op op tijd aankomen.

Het gebrek aan strategie van de NS, zeker in deze naar ‘groen, en duurzaam’ hunkerende tijden is opvallend.  Neem Amsterdam Centraal, in de ruim 30 jaar dat ik daar nu regelmatig kom is dit station nog nooit ‘af’ geweest, gedurende de jaren 80 lange tijd aan het zicht onttrokken, is het nu geheel onherkenbaar, terwijl de winkeltjes in de centrale hal ( je kocht er gemakkelijker een das dan een treinkaartje) weer verdwenen zijn.

En dan aangekomen op Station Bussum Zuid blijkt mijn fiets gestolen. Daar ga je met je goede gedrag, op de fiets naar het station, kun je er niet van opaan dat deze veilig staat. Het enige fietsenrek is afgeladen, de kluisjes vol en alleen voor abonnementshouders, de entree van het station een bijeengeraapt zooitje, tja waar wil men heen met de NS, het is niet duidelijk.

En dat tot overmaat van schrik vanochtend het bericht dat ING besloten heeft het oude verzekeringsmerk RVS op te doeken.

Aan de hand van mijn vader zag ik eind jaren 60 vlakbij station Rotterdam voor het eerst het RVS logo, de dame en heer onder de paraplu, met het kleine hondje er naast, op een groot bord aan het groothandelsgebouw. Het is nog steeds een van mijn lievelingsbeeldmerken, enkele jaren geleden opgestrakt, zodat de mensen nu naar je toe lopen.

De ‘handige’ jongens van de staatsbank ING gaan na de Postbank nu ook RVS de nek omdraaien, misschien wordt het toch tijd om mijn polissen te heroverwegen.