‘ We zijn nog steeds een winner’
Maandagochtend openen alle media met het nieuws dat de staat ING gaat ondersteunen, wij Nederlanders eigenaar worden van een pakket Amerikaanse subprime hypotheken, er 7000 banen verloren gaan bij ING, en de topman van ING Michel Tilmant met 1 jaarsalaris naar huis gestuurd wordt.
ING bleef maar ontkennen dat er problemen waren, en dan nu deze uitbarsting van creativiteit, van de in de media al benoemde ’staats Bos beheer’ en zijn jongens en meisjes, die kennelijk als enige weten wat die rare producten die ze bij de banken bedachten waard zijn.
Zelden kregen we zo’n inzicht in het feit dat ook de CEO van een bank van 1000 miljard euro maar een mens is die alleen maar betaald wordt om de suggereren dat hij alles onder controle heeft, en zich verschanst achter een schild van marketing en PR.
Het lijkt niet eens meer op het rijden op een stier, het bleek rijden op een ijsbeer, een haai. Zoals de eindscene in Moby Dick waarin de Witte walvis nog eenmaal boven water komt en Kapitein Ahab zichtbaar wordt , verstrengeld in de kabels en touwen vast aan de Walvis. Alleen deze walvis blijkt nog aan het schip vast te zitten, dus maar weer binnenboord gehaald.
Het wordt nog gekker als ’s-avonds de beoogde nieuwe topman Hommen geintervieuwd wordt, en hij tot 2 keer toe in de camera spreekt, ‘we zijn nog steeds winners’. Het lijkt die generaal in Bagdad wel, die bleef beweren dat er geen Amerikanen in de buurt waren, terwijl je op de achtergrond de granaten hoorde inslaan. Bij Hommen hoorde je op de achtergrond de voorlichter zijn nagels afbijten.
Inmiddels heeft ING zich weer herpakt, en is de communicatie in volle gang, vanochtend in de krant een uitleg dat de ING die rare producten wel moest gebruiken. Het masker van marketing en PR is weer opgezet, en functioneer weer, we zijn immers nog steeds winners.
nabije stelsels
2 reacties »
Tweetbacks
Trackbacks
RSS feed for comments on this post.
Beste Wieger,
Ik deel de gevoelens die je ten toon spreidt in dit beeldrijk essay. Er spreekt boosheid uit, maar ook een scherp besef van de echte werkelijkheid die nog altijd ten grondslag ligt aan onze media werkelijkheid. “Bij Hommen hoorde je op de achtergrond de voorlichter zijn nagels afbijten.” Kostelijk!
Wat moet er gebeuren voordat we eindelijk eens collectief gaan beseffen dat de keizer geen kleren draagt? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten. Het enige dat wij individuen kunnen doen is ons lichtje laten schijnen. Ik ben blij met het lichtje dat je hier op ons Apollo blog hebt gepositioneerd.
Michiel
AUW AUW. Vanwege laksheid ben ik deel van deze kinderlijke oranje leeuw. Al twee jaar wil ik overstappen op een bank met ethiek en moraal. Hoog tijd om de koe bij de horens te vatten. Ik wil helemaal geen winner zijn!