Apollo XVIII

Vanochtend gehoord op het ijs:    ’Daar is het veilig , want daar schaatsen andere mensen’.

Het blijft toch fascinerend, hoe mensen hun eigen gedrag laten afhangen van dat van de groep, in het diepst een kuddedier. Op z’n beste kun je zeggen dat er daar nog niemand doorheen gezakt is, maar veilig?  Ongeloofelijk dat als mensen iets willen (schaatsen, winst maken) het denken ophoudt en men het gedrag laat afhangen of andere mensen nog niet door het ijs gezakt zijn. Zo wordt het natuurlijk niets met de calculerende burger. Als iedereen bij het minste verlangen stopt met nadenken, en dingen doet omdat andere het ook doen, tja, dan zijn we natuurlijk alleen maar overgeleverd aan instincten. ‘The whole purpose of an education is t0 learn people to think for themselves’, zei Robin Williams al eens in een mooie film. ’I don’t believe, ik know’ citeer ik Carl Jung.

Is het met al die Icesave en DSB ellende ook niet zo begonnen, daar is het veilig, want daar hebben andere mensen ook al hun geld staan/een hypotheek. Die Ijslanders weten toch wat ze doen, dat zijn solide types, bovendien schaatsen daar andere mensen. Die Dirk is toch zo’n aardige man, en hij draagt nog geitenharen sokken ook, en bovendien, hij sponsort een schaatsploeg.

Een kuddedier heeft niet veel reputatie nodig om zich te laten belazeren, die wil gewoon schaatsen waar het veilig is, en het is veilig waar andere mensen schaatsen.

Geef het hart de doorslaggevende stem in de keuzes van het leven,
zowel persoonlijk als professioneel.

(meer…)

Precies raak, deze cartoon.

Stel dat iemand deze blog post zou vinden, over 2000 jaar, in een of ander Mad Max achtig digitaal archief, midden in de woestijn, want anders was het niet bewaard gebleven. Een soort verloren hoofdstuk van Tacitus dat wordt gevonden onder de kont van Khadaffi… Dan zou deze tekening nog niet eens zo’n heel gek beeld geven van de Koude Oorlog.

Found on Digg

Vandaag beslist het kabinet om de AOW en pensioenen in 2 fases op te trekken naar 67. Het valt mee met de tegenstand, ikzelf denk eerder dat het voor de maatschappij een uitdaging wordt om mensen tot hun 67 zinvol, uitdagend en productief werk te bieden, de track record is wat dat aangaat niet bepaald overtuigend.

Toch is het opvallend dat eigenlijk maar 1 generatie het paradijs op aarde werkelijk heeft bereikt, de Baby Boomers. Ruwweg geboren tussen 1943 en 1960 zijn zij de genen die lang hebben gestudeerd, de beste salarissen hadden en er nu goudgerand het eerste met hun campers vandoor gaan of overwinteren in hun huisje in Frankrijk.

Als ik het goed beschouw behoorden zowel mijn ouders als mijn zus en ik niet tot die genaratie, en het begint toch wel te irriteren dat zij besluiten om eindstreep te verleggen.

De eerste keer dat ik bewust met deze generatie werd geconfronteerd was tijdens een korte vakantie met een groep in Belgie, samen met mijn Vader. Bij het kampvuur kwam opleiding ter sprake en een van de deelnemers, wiens welvaart niet onderdeed voor die van ons, vertelde monter, dat hij 13e jaars Sterrenkunde aan de UVA was. Ik zie nog de malende kaken van mijn vader vertragen, en zijn wenkbrauwen ineens een wat scherpere V vorm maken. Hij had zich door avondstudie opgewerkt, en was er niet gezelliger van geworden, en nu betaalde hij voor mensen die 13 jaar aan een hobby werkten, het bleef nog lang onrustig bij het kampvuur.

Ik ging zelf een HBO opleiding leraar doen, de studieduur was inmiddels tot 5 jaar bekort door minister Deetman, zelf een Baby Boomer. In mijn derde jaar sloten vakbonden en  werkgevers het zogenaamde nahos accoord dat regelde dat  oudere leraren aan het werk bleven ten kostte van jonge. Ik heb dientengevolge nooit in het onderwijs gewerkt, en kan slechts glimlachen bij het naderen gat in het onderwijs. vader en moeders, u moet bij Wiegel en Van Agt zijn, de puinruimers.

Een aantal jaren geleden flikte mijn werkgever ook een kunstje waardoor ik nu in een andere schaal zit dan een groot gedeelte van de collega’s, ik begon een patroon te herkennen, en nu dus flikken die Baby Boomers het weer. De generaties voor hen liggen te dementeren in slechte verzorgingstehuizen, waar zij als bestuurders 6 ton of meer moeten verdienen, ondertussen het milieu verpest, en nu dus voor de generatie na hen de deur sluiten.

Ik vind die pil van Drion een steeds beter idee worden, niet voor mezelf hoor. Wat zij John Lydon van de Sex Pistols ook weer, ‘ever had the feeling you’ve been cheated’ ?

B52's, ook een merk

Vandaag werd bekend dat Barak Obama, al na 9 maanden presidentschap de Nobelprijs voor de vrede krijgt toegekend.

Opmerkelijk, voor het eerst wordt een visie, en niet een werkelijke prestatie beloond, vernieuwend.

Wat is de waarde van zo’n Nobelprijs, voor mij persoonlijk is deze sinds 1973 niet veel meer waard (inderdaad, ik was al jong politiek bewust, bij ons in de gang hing een poster van Che als icoon aan de muur). In 1973 kreeg Henry Kissinger deze prijs, weliswaar samen met de Noord-Vietnamese onderhandelaar Le Duc Tho, die weigerde, want er was nog geen vrede. Jarenlang werd bijna elk TV journaal voorzien van beelden van de Vietnam oorlog, het werd de eerste oorlog die ik bewust meemaakte, en waarover we geschiedenisles kregen, terwijl hij daar ver weg dagelijks slachtoffers maakte.

Hoewel Alfred Nobel een Zweed was, wordt de Nobel prijs voor de vrede door de Noren toegekend.  Jaren geleden kreeg ik in een Noorse hut een stevig meningsverschil met een oudere Noor over het drugsbeleid in Nederland, ik geef toe, hij had iets gedronken, ik niet (want ik vond de drank te duur). Toen het onaangenaam werd ging ik voor de knock out, en voegde hem toe, wie ben jij om mij de les te lezen, terwijl jullie die Nobelprijs voor de vrede hebben toegekend aan Kissinger. De Noor ging inderdaad Knock out, en ik verliet het gezellige haardvuur, vol boosheid, over wat deze spindoctor, deze intrigant van de imperialisten jaren later nog voor elkaar kreeg.

Enkele jaren geleden zijn er transcripties van de tapes die Nixon die jaren maakte vrijgegeven. het schijnt dat Nixon in een dronken bui (weer die drank) een keer riep, ‘let’s drop the big one on those North Vietnamese’, waarop je Kissinger ergens in een hoek (stereo) hoort prevelen dat dit nou niet bepaald de oplossing is voor deze oorlog, en Nixon hem afblaft met ‘for god’s sake, Henry, think big !’. Zou Henry toen al bezig gewest zijn met die Nobelprijs ?